نقرس

Geotag Icon این پست را روی نقشه ببینید

دو پاها ۸ ساعت آخری رو که خورشید نیست جایی بی‌حرکت دراز می‌کشن و چشمهاشون رو می‌بندند.

من که حوصلم سر رفته بودم اومدم تو خیابون دیدم یک دوپای دم دار (آقا) ایستاده تو کوچه یک لنگه کفش پوشیده، یک لنگه هم دستش گرفته (کفش اینه +) و داره از درد به خودش می‌پیچه. یهو دوستش با ماشین رسید سوارش کرد من هم بدون اینکه متوجه بشن سوار شدم.

رفتیم یک جائی به اسم بیمارستان. یک آقائی که لباس سفید پوشیده بود و بهش می‌گفتن دکتر پرسید: «شصت پات چی شده؟ ضربه خورده؟»

پسره گفت: «نه»gout

- پس مشکلش چیه که شده اندازه کلت؟

-نمی‌دونم یهو درد گرفت. قبلا ماهی یکبار خفیف درد می‌گرفت، فرداش خوب می‌شد، بعد ده روز یکبار، بعد… الآن دو سه روزه که درد می‌کنه ولی دیگه نه تنها خوب نشد، روز هم داره بدتر میشه و همینجوری هم پام داره ورم می‌کنه، الآن دیگه از شدت درد داشتم گریه می‌کردم که این موقع شب اومدم…

-برو عکس بگیر حتما چیزی شده خبر نداری.

-نه! آقا هیچ وقت ضربه نخورده! همه می‌گن از نشستن زیاده، روزی ۵ ساعت می‌خوابم بقیش رو پای کامپیوترم. پوست اندامهای تحتانیم زخم شده، صندلیم از همه زوایا پرس شده و دیگه خاصیت ارتجاعی نداره. از بس روی دسته‌اش لم دادم که به بقیه جاهام فشار کمتر بیاد اون هم شکست.

-مگه ممکنه؟ آخه چرا؟

اینجا دوستش گفت اعتیاد! اعتیاد اینترنتی! از کاغذ در اومده فقط تو مانیتور می‌خونه از صبح تا شب.

-باورنکردنیه! امکان نداره، برین عکس بگیرین ببینم چی شده!

رفتند عکس گرفتند و برگشتند، آقای دکتر بررسی کرد ولی اشکالی که فکر می‌کرد ندید. رفت دکترهای دیگر رو صدا کرد٬ و آخرش هم رفتند یک دکتر از همه مهمتر رو صدا کردند چون به چیزی که حدس می‌زدن مطمئن نبودند: «آخه تو این سن؟ از هر ۱۰۰۰ نفر فقط ۷ نفر این مشکل رو پیدا می‌کنند اون هم معمولا حدود ۵۰ سالگی

اون دکتره هم گفت بله معمولاً! ولی آزمایش خون نشون خواهد داد که همینه: نقرس

برچسبها: ، ،

گاهی از آسمان به زمین نگاه کن