همه جورش رو دارن ولی هیچکی سر جاش نیست

Geotag Icon این پست را روی نقشه ببینید

بسیج لشگر مخلص خداستدر خبرهای زمینی (+ و + و + و…) آمده  که عده‌ای در تلاشند سهمیه چهل درصدی ورود به دانشگاه ها را که پیش از این در اختیار رزمندگان بوده به «بسیجیان فعال» واگذار کنند. بعضی‌ها می‌گن قراره از هر ده نفر ورودی به دانشگاه‌ها ۴ بسیجی باشه که به عنوان پیاده نظام فرهنگی مواظب رفتار اون ۶ نفر دیگه باشه. ولی با توجه به تعریف «بسیج» این تفسیر خیلی عجیبه و برای من مفهوم نیست. نیروهای بسیجی کسانی هستند که در مواقع ضروری، مثل دفاع از آب و خاک میهن در برابر تجاوز دشمن یا حوادث غیر مترقبه مانند زلزله و سیل، و خدمات عام‌المنفعه مثل درخت‌کاری و غیره داوطلبانه و بدون چشم‌داشت از تن و جانشون برای کمک به مردم مایه می‌گذارند. یعنی بالاترین میزان فداکاری

مسافر کربلا

چیزی که عجیبه اینه که چرا قانونگذاران زمینی‌ راه دانشگاه رو از مسیر کمک به درختکاری یا بازماندگان سیل و زلزله قرار دادند. وقتی دانش‌آموزان برای کسب اجازه تحصیلات عالیه مجبور به این کارها باشند که دیگر با داوطلبانه بودن تعریف بسیج و مخلص بودن این لشگر سازگار نیست. با توجه به ظرفیت محدود دانشگاه‌ها ورود عده‌ای در آن به دلیلی جز شایستگی علمی (ایثار، فداکاری، نوع دوستی یا هرچیز خوب دیگری به غیر از علم) به معنای محروم شدن عده‌ای است با همان تعداد که با همه بدیهایشان استعداد ( و با معیارهای فضایی لیاقت) بیشتری برای کسب مدارج عالی و تحقیق و کشف و اختراع و پیشرفت علم رو دارند.

احتمالا قانونگذاران زمینی کسانی هستند (مثل برنامه آموزشی‌سازان تلویزیونی) که برای همه شرکت‌کنندگان در کنکور آرزوی موفقیت می‌کنند طوری که انگار معنای لغت «کنکور» را نمی‌دانند. خود بسیجی‌ها ولی معتقدند که نیازی به این قانون توهین‌آمیز ندارند و اون رو خسارت به وجه بسیج می‌دونند. اینکه قانونگذاران چطور انتخاب می‌شن رو هنوز نمی‌دونم .

در این باره یک موسیقی زمینی از گروه کیوسک بشنوید:

یک دیدگاه to “همه جورش رو دارن ولی هیچکی سر جاش نیست”

  1. مساله ای به نام حجاب
    http://hejab-diary.blogfa.com/