ای اهالی سیاره امروز چند «شهید گمنام» در چند «دانشگاه» مختلف ایران دفن کردند. پنج تن از این شهدا را  در دانشگاه معروف تهران دفن کردند. (روی نقشه ببینید+)

با توجه به دائره‌المعارفی که بدست آورده بودیم می‌دانم که در حال تعجبید. از روی نسخه‌ای که همراه من است می‌خوانیم که شهید انسانی است که در راه آرمان و عقیده خود یا به نفع بقیه انسانها داوطلبانه حق ادامه حیات زمینی را از خود سلب می‌کند (کشته می‌شود). از این رو همه انسانها فارغ از احترام و عقیده‌اشان برایشان احترام ویژه‌ای قائلند. (اصولا انسانها برای مردگان احترام قائلند حتی بدگوئی در مورد کسانی که در زمان حیاتشان منفور بودند را هم جایز نمیدونند چه برسد در مورد اندیشه کسانی که بخاطر بقیه فدا شدند)

در مورد شهید «گمنام» البته چیزی نمی‌دانستید و نمی‌دانستم ولی متوجه شدم چیزهائی که امروز دفن شدند شهیدانی بودند متعلق به بیش از دو دهه قبل و مربوط به ماجرای «ممد نبودی».  با توجه به اینکه برخلاف ما بدن انسان از روز دوم شروع می‌کند به پوسیدن و در عرض چند سال استخوانهایش هم با خاکی که در آن دفن شده کاملا همگن می‌شود (و اگر نشود درش میاورند و به عنوان یک اتفاق نادر در موزه به نمایش می‌گذارند) شهید گمنام شهیدی می‌شود که هویتش از روی باقیمانده احتمالیش قابل شناسائی نباشد یا نشانه‌ای غیرپوسیدنی به همراه نداشته باشد. احتمالا از روی جنس خاک تشخیص می‌دهند که این خاک شهید است و مثلا خاک برگ نیست ولی دقیقا اطلاع ندارم آن خاک خاص را با چه علمی در زمین پیدا می‌کنند. از روی همان دائره‌المعارف می‌خوانیم که دانشگاه محلی است که انسانها در آن تحصیلات عالیه کسب می‌کنند. اینکه چرا آنها را برخلاف بقیه انسانها یا شهدا در محوطه مخصوصشان دفن نکردند که هرکسی خواست برای ادای احترام برود بهشان سر بزند و جلوی چشم و یا سر راه بقیه مردم گذاشته شده‌اند که هرکسی نخواست هم بهشان سر بزند به پاس فداکاریشان ذکر شده.

تا اینجای کار همه چیز خوب است. انسانهائی در راه انسانهای دیگر جانشان را از دست دادند و همه انسانها حتی مخالفین اندیشه و مرامی که باعث شهادتشان شده برایشان قداست قائلند و بدیهی بنظر می‌رسد که همه باید از این اقدام حمایت کنند.

ولی نکته عجیب این بار این است که عده زیادی (اکثرا از خود دانشگاه) با این طرز قدردانی مخالفند چون اساسا این کار را نه تنها قدردانی نمی‌دانند بلکه توهین به شهدا و استفاده ابزاری از قداست غیر قابل بحثشان می‌دانند و بعضا مدعی هم هستند که چیزی به اسم شهید گمنام تولید می‌شود برای جنبه‌های تبلیغاتی و پیشبرد مقاصد سیاسی

مثلا استفاده‌ی سیاسی از احساسات مادران چشم براهی که ۲۰ سال پیش فرزندشان رفته و هیچ خبری ازشان برنگشته

همونطور که قبلا گزارش دادم فاجعه‌ای انسانی روی زمین در حال رخ دادن است ولی در عین ناباوری خیلی‌ها در ایران محکومش نمی‌کنند چون شرکتشان در تظاهرات به بیانیه هائی ختم می‌شود که چندین سطرش مربوط به تجدید میثاق و حمایت از شخص و اشخاصی است که مثل عکس بالا ربطی به خود ماجرا ندارند. (این مطلب را بخوانید). مخالفین دفن شهدا معتقدند که پوسترهای هماهنگ و یکدست در مراسمی که شرکت کنندگانش با نیتی غیر از مضامین آن پوسترها در آن شرکت کردند نشان از اندیشه‌ای دارد که این مراسمها رو اساسا برای همین استفاده‌ها به وجود می‌آورند. مثل دو پرچمی که در مراسم دفن شهدائی دیگر و در شهر و دانشگاهی دیگر دیده می‌شود:

همانطور که گفتم شهدا فارغ از قصد و نیتی که شهید شدند نزد مردم ارج و قرب دارند. مرامی به اسم «شهادت طلبی» که به گواه طرفردارانش این روزها نزد همین مردم یافت نمی‌شود.

ولی دانشگاه محل تولید اندیشه‌های جدید و به چالش کشیدن دیگر تفکرات است.  اندیشه‌ای که  به مصادره کردن اعتبار شهدا و محل دفنشان می‌پردازد از قداستی برخوردار می‌شود که به چالش کشیدنش مترادف با توهین به مقدسات محسوب خواهد شد.

کارکردی که لغت «[حذف شد]» بعد از «[برداشته شد]» و لغت «مقدس» بعد از «نظام» یا «هشت سال دفاع» یا «خدمت سربازی» دارد و مخالفین بنظر کسانی هستند که جنگ را تا مرحله «دفاع»ش «مقدس» می‌دانند و اساسا خوستار قداست‌زدائی هستند تا بشود تبادل اندیشه داشت.

ای اهالی سیاره برای راحتی می‌توانید از اینجا گزارشهای مرا تعقیب کنید.

پی‌نوشت: ای اهالی سیاره به علت پاره‌ای از مصالح و مسائل مجبور شدم در متن بالا کلماتی را حذف کنم. خودسانسوری می‌دانید چیست؟ هیچی ولش کن می‌دانم که درک نخواهید کرد، «زمین» جای بسیار پیچیده‌ایست آن هم از نوع «ایران»ش

برچسبها: دانشگاه، دانشگاه تهران، دفن، دفن شهدا در دانشگاه، دفن شهدای گمنام، شهدا، شهدا دانشگاه، شهدای گمنام، شهید، غزه، قبر، مقبره

مختصات زمینی مکان (طول و عرض جغرافیایی): 35.7040710 ، 51.3949509 مربوط به: آسیا، ایران، تهران