من فهمیده بودم دین مردم اینجایی که من فرود اومدم یعنی ایران اسلامه و اونها مسلمون هستن ولی تازگیها متوجه شدم که آداب مذهبیشون با همه مسلمونهای دنیا کاملا متفاوته. اسم این گروه شیعه است که درصد کوچکی از کل مسلمونهای جهان رو تشکیل می‌دن.

اذان شیعیان با اذان بقیه مسلمانهای دنیا متفاوته.

نمازخوندن شیعیان با نماز خوندن بقیه مسلمانها متفاوته.

قرآن خوندن شیعیان هم با بقیه مسلمانها تفاوتی داره.

شیعیان علاوه بر مساجد پایگاه‌های دیگه‌ای به اسم حسینیه دارند و علاوه بر زکات پول دیگه‌ای به اسم خمس به علمای دینشون می‌پردازند.

اصول دین

هر دینی یک اصولی داره که اگر کسی اون اصلها رو قبول داشته باشه پیرو اون دین محسوب میشه. حتی اگر به دستورات دینیش هم عمل نکنه باز هم فقط میشه دینداری که ایمانش ضعیفه ولی کافر نیست.

اصول دین اسلام همه جای دنیا سه تاست: توحید، نبوت و معاد ولی شیعیان دو گزینه بهش اضافه کردند: عدل و امامت. که سمبل هر دو «علی» است. اینجا این سؤال پیش میاد که  این درصد کوچک بقیه مسلمانان رو کافر می‌دونند؟ چون اون دو شرط رو جزء اصول دین اسلام می‌دونند نه اصول شیعه بودن.

همه مسلمانان از جمله شیعیان در  پیامبری «محمد»، برتری اون بر همه آدمهای تاریخ زمین و آسمانی بودن قرآنش اتفاق نظر دارند ولی بعضی رفتارها حکایت از این اعتقاد داره که «علی» که در خوشبینانه‌ترین حالت می‌تونسته امام و جانشین محمد باشه برتر از اونه. پیری که سینه به سینه قصه‌های دینش رو شنیده بود می‌گفت وقتی محمد به معراج رفت علی اونجا بود که البته من نفهمیدم یعنی چی ولی در ادامه علنا می‌گفت که علی مقامی بالاتر از پیامبرش داشته. حتی بعضیها مقامش رو تا خدایی بالا می‌برند.

به گمانم این طور اعتقادات از تبلیغات شدید سران فرقه‌های مختلف این مذهب ناشی میشه که می‌خوان برتری فرقه خودشون رو ثابت کنند و قبلترها که سواد وجود نداشته عوام در مورد این باورها کمی زیاده روی کردند و امروزه هم سوادی که قراره بچه انسانها یاد بگیرند از فیلتر خاصی عبور می کنه و منابع محدود به اعتقادات خاصی هستند و اینطور نیست که هرچیزی که گفته میشه در دسترس باشه تا خودشون راهشون رو پیدا یا انتخاب بکنند.

مثلا «علی» هم مثل «محمد» یک روز به دنیا اومد یک روز برگزیده شد و یک روز از دنیا رفت. ولی خوشحالی در روزی که علی در ایران به دنیا اومده و ناراحتی در روزی که از دنیا رفته کاملا با زمان مشابهش در مورد پیامبر فرق می‌کنه. حتی روزی که معتقدند به جانشینی پیامبر انتخاب شده رو «عید» می‌دونند. در صورتی که بقیه مسلمانها فقط دو عید بسیار بزرگ دارند که ازش با عنوان «عیدین» یاد می‌کنند. عید فطر و عید قربان.

«عید قربان» چند روز زمینی پیش بود که در اون روز دوپاها، چهارپاها رو قتل عام کردند. عید غدیر خم هم امروز هست که مختص شیعیانه. پیامبر در این روز در «غدیر خم» به کاروان حجاج دستور توقف داد و یک خطابه بلند شامل این جمله معروف خواند: «هر آنکس که من مولای او هستم، پس علی مولای اوست.» صحت این واقعه مورد تأیید همه فرقه‌های اسلام هست ولی در تفسیر کلمه «ولی» بین شیعه و بقیه اختلاف وجود داره.

به اون سمت به خصوص می‌گن «قبله»، به اون  کار می‌گن خواندن «نماز» و به اون جاها هم می‌گن «مسجد»، رفتم بالا و اون جایی رو که همه رو به اون نماز می‌خونند پیدا کردم.

باید نقطه مهمی باشه. یک بناست که  بهش می‌گن «کعبه». طبق تقسیماتی که زمینیها روی کره‌شون انجام دادند  در مختصات

۲۱° ۲۵’ ۲۱/۰۶۴۸”    شمالی

۳۹° ۴۹’ ۳۴/۲۷۶۸”    شرقی

واقع شده، (روی نقشه ببینید+)

‌این «کعبه» در ورودی هم داره، ولی مثل اینکه هیچکی توش نیست! و درش هم فقط برای مراسمی مثل شستشو باز میشه.

جالب اینجاست که اگر کسی بخواد توش از این کارهای دولا راستی انجام بده، به هر سمتی که دلش خواست می‌تونه این کار رو انجام ده ولی نفهمیدم اگر کسی در نقطه مقابل این بنا در آن سوی کره زمین باشه  رو به چه سمتی باید نماز بخونه؟
طبق همون تقسیم بندی‌ها اگر از کعبه خطی به مرکز زمین وصل کنیم و ادامه بدیم تا از اونطرف زمین بیرون بیایم  باید به مختصات:

۲۱° ۲۵’ ۲۱/۰۶۴۸”    جنوبی

۱۴۰° ۱۰’ ۲۵/۷۲۳۲”    غربی

برسیم. (روی نقشه ببینید و بدون تکان دادن آن بزرگنمایی کنید+)

اگر کعبه نقطه بسیار محترمی برای خیلی از آدمهای زمینی باشه که روزی چند بار رو به اون می‌ایستند،  نقطه مقابل اون در آن سوی کره زمین باید مکان شومی باشه که همه روزی چند بار بهش پشت می‌کنند.

با توجه به اینکه زمین کاملا گرد نیست شاید این محسابات اشتباه باشه و نقطه مقابل کعبه مثلا کمی بالاتر در سمت راست باشه، جای مرموزی که بهش می‌گن مثلث برمودا:

عکسها از اینجا