منتظر بودم که گزارش بعدیم رو  پنج روز دیگه بدم وقتی که سال نوی میلادی شروع میشه. ولی برخلاف انتظارم مردم امروز رو جشن گرفتند که بهش می‌گن روز کریسمس. چون طبق یکی از گاه‌شمارها امروز سالروز میلاد عیسی مسیح در بیت لحم بود.

در باور مسیحیان عیسی تجسم خدا در هیبت انسان بود چون بر خلاف همه زمینی‌ها عیسی بدون پدر از مریم به دنیا آمد. مسیحیان عیسی را پسر خدا می‌خوانند ولی مسلمانان معتقدند که وی پیامبرش بوده. مثل اینکه خدای این دو مذهب بزرگ زمین یکیست و گرچه معتقدند که دامنه نفوذ این خدا حتی کهکشان ما را هم شامل می‌شود ولی هنوز همه زمین را هم در اختیار ندارد و خدایان دیگری هم روزی زمین پرستیده می‌شوند.

نکته جالب در مورد مسیحیت این است  که مهمترین روز مذهبیشان عید پاک یا ایستر (Easter) هست. یعنی روزی که مسیح به صلیب کشیده شد نه امروزی که بدنیا آمد! چون معتقدند که بعد از تصلیب رستاخیز اتفاق افتاد و مسیح دوباره زنده شد.

درخت کریسمس

یکی از رسوم جشن کریسمس، تزئین درخت سوزنی برگی مثل کاج هست. مثل اینکه اولین بار آلمانها بودند که این رسم رو بنیان گذاشتن ولی وقتی پرنس آلبرت همسر ملکه ویکتوریای انگلستان در سال ۱۸۴۱ میلادی-زمینی یک درخت رو به کاخ ویندسور برد این رسم رواج پیدا کرد.

بابانوئل

در شب کریسمس بچه‌ها جورابهاشون رو با میخ بالای تختشون آویزون می‌کنند تا وقتی که بابانوئل از کارخونه اسباب‌بازیش در قطب شمال از راه می‌رسه و از شومینه میاد توی خونه، بدونه هدیه هر کسی رو کجا بذاره.

بابانوئل مردی است خیالی با لباس و کلاه قرمز و ریش انبوه سفید که سورتمه‌اش را گوزنها می‌کشند. این اسم از روی نام یک کشیش به اسم سن نیکولاس برداشته شده که در قرن چهارم میلادی در ترکیه فعلی بخاطر کمک به فقزا مشهور شده.

عکس بزرگ زیر (کلیک کنید) خانه یکی زمینی است که برای کریسمس تزئین شده:

سؤالی که این بار دارم دنبال جوابش می‌گردم اینه که اگر امروز سالروز میلاد مسیح بود چرا سالی که زمینی‌ها میلادی خطابش می‌کنند پنج روز دیگه عوض میشه؟

من فهمیده بودم دین مردم اینجایی که من فرود اومدم یعنی ایران اسلامه و اونها مسلمون هستن ولی تازگیها متوجه شدم که آداب مذهبیشون با همه مسلمونهای دنیا کاملا متفاوته. اسم این گروه شیعه است که درصد کوچکی از کل مسلمونهای جهان رو تشکیل می‌دن.

اذان شیعیان با اذان بقیه مسلمانهای دنیا متفاوته.

نمازخوندن شیعیان با نماز خوندن بقیه مسلمانها متفاوته.

قرآن خوندن شیعیان هم با بقیه مسلمانها تفاوتی داره.

شیعیان علاوه بر مساجد پایگاه‌های دیگه‌ای به اسم حسینیه دارند و علاوه بر زکات پول دیگه‌ای به اسم خمس به علمای دینشون می‌پردازند.

اصول دین

هر دینی یک اصولی داره که اگر کسی اون اصلها رو قبول داشته باشه پیرو اون دین محسوب میشه. حتی اگر به دستورات دینیش هم عمل نکنه باز هم فقط میشه دینداری که ایمانش ضعیفه ولی کافر نیست.

اصول دین اسلام همه جای دنیا سه تاست: توحید، نبوت و معاد ولی شیعیان دو گزینه بهش اضافه کردند: عدل و امامت. که سمبل هر دو «علی» است. اینجا این سؤال پیش میاد که  این درصد کوچک بقیه مسلمانان رو کافر می‌دونند؟ چون اون دو شرط رو جزء اصول دین اسلام می‌دونند نه اصول شیعه بودن.

همه مسلمانان از جمله شیعیان در  پیامبری «محمد»، برتری اون بر همه آدمهای تاریخ زمین و آسمانی بودن قرآنش اتفاق نظر دارند ولی بعضی رفتارها حکایت از این اعتقاد داره که «علی» که در خوشبینانه‌ترین حالت می‌تونسته امام و جانشین محمد باشه برتر از اونه. پیری که سینه به سینه قصه‌های دینش رو شنیده بود می‌گفت وقتی محمد به معراج رفت علی اونجا بود که البته من نفهمیدم یعنی چی ولی در ادامه علنا می‌گفت که علی مقامی بالاتر از پیامبرش داشته. حتی بعضیها مقامش رو تا خدایی بالا می‌برند.

به گمانم این طور اعتقادات از تبلیغات شدید سران فرقه‌های مختلف این مذهب ناشی میشه که می‌خوان برتری فرقه خودشون رو ثابت کنند و قبلترها که سواد وجود نداشته عوام در مورد این باورها کمی زیاده روی کردند و امروزه هم سوادی که قراره بچه انسانها یاد بگیرند از فیلتر خاصی عبور می کنه و منابع محدود به اعتقادات خاصی هستند و اینطور نیست که هرچیزی که گفته میشه در دسترس باشه تا خودشون راهشون رو پیدا یا انتخاب بکنند.

مثلا «علی» هم مثل «محمد» یک روز به دنیا اومد یک روز برگزیده شد و یک روز از دنیا رفت. ولی خوشحالی در روزی که علی در ایران به دنیا اومده و ناراحتی در روزی که از دنیا رفته کاملا با زمان مشابهش در مورد پیامبر فرق می‌کنه. حتی روزی که معتقدند به جانشینی پیامبر انتخاب شده رو «عید» می‌دونند. در صورتی که بقیه مسلمانها فقط دو عید بسیار بزرگ دارند که ازش با عنوان «عیدین» یاد می‌کنند. عید فطر و عید قربان.

«عید قربان» چند روز زمینی پیش بود که در اون روز دوپاها، چهارپاها رو قتل عام کردند. عید غدیر خم هم امروز هست که مختص شیعیانه. پیامبر در این روز در «غدیر خم» به کاروان حجاج دستور توقف داد و یک خطابه بلند شامل این جمله معروف خواند: «هر آنکس که من مولای او هستم، پس علی مولای اوست.» صحت این واقعه مورد تأیید همه فرقه‌های اسلام هست ولی در تفسیر کلمه «ولی» بین شیعه و بقیه اختلاف وجود داره.

به نظر میمومد این عکسها بین دو وسیله الکترونیکی قابل حمل و توسط تکنولوژی بسیار ابتدائی و نا امن در حال تبادل بودند.

عکسها مربوطه به چند شیء گرانبها هستند که توضیحاتشون نشون میده که در جایی به اسم موزه آستان قدس رضوی در حال نگهداری هستند: (روی نقشه ببینید+)

عکس ماهواره‌ای آستان قدس رضوی

اینجا محل دفن انسانیه که امروز بخاطر سالروز تولدش در ایران جشن گرفتند. آخه اون تنها شخص از دوازده نفر آدم خاصیه که در ایران دفن شده و به این خاطر مقامش خیلی متفاوت شده طوری که انگار از بقیه اون دوازده نفر بالاتره و مردم خودشون رو می‌بندن به ضریحش و چیزهائی ازش می‌خوان که از یازده نفر بقیه معمولا نمی‌خوان! یک مجموعه عظیم اقتصادی هم داره هر روز بر ابهت و عظمت و داستانهای حول اینجا اضافه می‌کنه و حسابی از آدمها پول درمیاره.

موزه مذکور بزرگترین موزه خاورمیانه است. (عکسهای زیر کاملا بزرگ و خوانا خواهند بود اگر رویشان کلیک شود):

سر بریده کوسه ماهی اره دار

شیطان ماهی (نر و ماده)

رادیو نفتی

ذات الحق

مروارید

ماکت آستان قدس رضوی

رمضان در دنیا

ramadan در دنیا

رمضان و ramadan روی هم

مطلب مرتبط: رمضان، ضیافت الله، حکایت خلق‌الله

به این ۳۰ روز می‌گن ماه رمضان، در این ماه طی مدتی که نور خورشید به زمین می‌رسه نه تنها نهار که هیچ چیز نباید خورد. این چیزی بود که در نگاه اول به نظر می‌رسید. فلسفه این کار اما گفته شده که پرهیز است و تزکیه نفس. یعنی زمینیها در این یک ماه باید خیلی از کارهایی رو که مذهبشون بد می‌دونه (ولی همیشه انجامش می‌دن) انجام ندن، به خودشون سختی بدن تا کمی مزه زندگی کسانی رو که همیشه سختی می‌کشند بچشند، به خیلی چیزها فکر کنند، اینکه از کجا اومدن؟ چرا اومدند؟ کجا قراره برن؟ رفتارشون در زندگی چطور بوده و… به مجموعه این کارها می‌گن «روزه گرفتن».

نکته جالب اما واقعیت موجوده، زمینیها در برابر روزه چهار رفتار متفاوت از خودشان نشان می‌دهند، عده بسیار کمی هستند که اعتقادات ثابت و مشخصی دارند یعنی یا  بدون شرم از روزه‌خواری مثل قبل و مطابق عقایدشان رفتار می‌کنند و یا مؤمینی هستند که در ماه‌های دیگر هم به فرائض دینیشان عمل می‌کنند و از ماه رمضان بیشتر فیض روحانی می‌برن تا اینکه فقط به نخوردن اکتفا کنند.
اما عده بسیار زیادی با روزه مثل بقیه دستورات مذهبی (مثل نماز) که به وجوب انجامش ایمان عقلی ندارند رفتار می‌کنند، یعنی اصلا روزه نمی‌گیرند ولی نفی هم نمی‌کنند، سعی می‌کنند اعتقادشان را با دلایلی مثل :«من معده‌ام ناراحته» «من سر کار می‌رم» «دکتر گفته» و… نزد دیگر معتقدین و خدایشان به اثبات برسانند در عین حال در جواب سؤال کسی که علنی روزه‌خواری می‌کند می‌گویند:«نه بابا! روزه‌ام کجا بوده».

دسته سوم که شامل اغلب روزه‌داران می‌شود در آخرین لحظات مدت مجاز خوردن از خواب بیدار شده و تا نوای اعلام پایان وقت مجاز بلند نشده تا جایی که می‌توانند می‌خورند و می‌نوشند.  برای این عده روزه فقط در بعد نخوردن در روشنائی روز معنی پیدا می‌کند و حتی در همان یک بعد هم زندگیشان را با فقرا شبیه سازی نمی‌کنند، یعنی تا جای ممکنه از میزان کار کم می‌کنند و بر ساعت استراحت اضافه می‌کنند تا مبادا مجبور به خوردن یا نوشیدن شوند و به محض اینکه خورشید رفت چندین برابر تلافی می‌کنند.
بیشتر مردم در برخورد با مذهب از این دو دسته هستند یعنی یا باور عملی ندارند و یا طبق رسوم رایج و با انگیزه دوری از عذاب احتمالی رفع مسؤلیت می‌کنند ولی اگر کسی نقدی بر مذهب کند تعصب به خرج می‌دهند و می‌گویند:«من کاری ندارم سوالت چیه فقط جلوی من راجع به دین و امام اینجوری حرف نزن و از این سؤالها نپرس که خوشم نمیاد»
ماه رمضان بیشتر از اینکه یک ماه مذهبی باشد یک ماه فرهنگی است، به جای اینکه نخوردنها باعث ارزانتر شدن مواد غذائی شود برعکس گران شده و مردم به جای نگرانی از حال و روز گرسنه‌ها در عین نداری عزای برآمدن از عهده میهمانیهای پر زرق و برق افطار را دارند.

در این ماه سه شب وجود داره که به طور محسوسی همه دسته‌بندیهای بالا را بهم می‌ریزه، خیلی ها که روزه نمی‌گیرند در این سه شب می‌گیرند، خیلی ها که در عین روزه‌داری هر گناهی را به راحتی انجام می‌دادند در این سه شب انجام نمی‌دن و خیلی‌ها که دین و مذهب را قبول ندارند در این سه شب بیتشر به اعتقاداتشون فکر می‌کنند.
یکی گفت چون شب قدره، یکی گفت چون شب قتله، یکی گفت بخاطر اینکه شبهای قدر از هزار شب برترند، یکی گفت یکی از این سه شب کتاب از آسمون اومده ولی معلوم نیست کدوم شب؟ شب ضربت خوردن، شب قتل و شب سوم آقا؟ نفهمیدم اینها یعنی چی؟ یعنی خوب یا یعنی بد؟ یعنی ناراحتی یا یعنی خوشحالی؟ قدر به قتل چه ربطی داره؟

در فکر هستم سیستم ارسال گزارش جدائی راه بندازم که هر روز یک جمله از کتابی که می‌گن از آسمانها اومده رو براتون بفرستم، عجیبه که خیلی از کسانی که بهش معتقدند یکبار هم نخوندنش حتی با این انگیزه که بینند اینی که از آسمون اومده چی داره میگه؟ باید بفهمیم که از کدوم سیاره اومده، سیاره آقای زمان.